Jarosława Kaczyńskiego rewitalizacja inteligencji

Jarosław kaczyński, rewitalizacja inteligencji
fot. Konrad Żelazowski, wp.pl

„Naszym celem jest odbudowywanie, rewitalizacja polskiej inteligencji, w tym tradycyjnym tego słowa znaczeniu, związanej z etosem służby społecznej, z etosem patriotycznym, w dużej części związanej z Kościołem, z katolicyzmem, czasem z innymi religiami” powiedział prezes Prawa i Sprawiedliwości na zjeździe zjednoczonej prawicy w Przysusze. I dalej: „Chcemy z nich robić osoby zaangażowane, niemyślące tylko o sobie, bo to jest warunek bycia inteligentnym”.

Do tej pory żyłam w przekonaniu, że inteligentnym albo się jest, albo nie, i nie trzeba spełniać jakichś warunków, ale mniejsza z tym. W tej wypowiedzi zasmuciło mnie, że inteligencja ma zostać zrewitalizowana. Jarosław Kaczyński nieraz dawał wyraz swoim lingwistycznym umiejętnościom, pisałam już o tym w czerwcu i z pewnością jeszcze wiele razy napiszę, ale tym razem się burzę. Niby wszystko się zgadza: re- + vita – dosłownie: przywrócenie do życia, ożywienie, ale przez pojęcie rewitalizacji rozumie się powszechnie „zespół działań urbanistycznych i planistycznych, których celem jest korzystne przekształcenie wyodrębnionego obszaru gminy będącego w stanie kryzysu wynikającego z czynników ekonomicznych i społecznych”. Jako przedstawicielka inteligencji nie czuję się komfortowo, zestawiona ze zdegradowanym obszarem gminy, któremu należy znaleźć nowe zastosowanie.

Słownik języka polskiego podaje jeszcze dwa inne znaczenia pojęcia rewitalizacja:
1. przywrócenie cerze młodego wyglądu przy pomocy zabiegów kosmetycznych;
2. przywrócenie aktualności dawnym ideom lub poglądom

Sprawę cery z oczywistych względów pominę. Jeżeli pan prezes miał na myśli trzecie znaczenie, nie potrafię zgadnąć, dlaczego zakłada, że inteligencja powinna przywracać aktualność czemukolwiek. Albo też sama powinna zostać zaktualizowana.

Tym razem lingwistyczny zabieg prezesa Kaczyńskiego mnie nie zachwycił.